Isang Agila ang kasalukuyang lumilipad sa kalawakan, buong yabang niyang iniladlad at ibinuka ang kanyang malalapad na pakpak. Habang patuloy siya sa kanyang paglipad ay nakasalubong niya ang isang maliit na ibong Maya at hinamon niya ito. “Hoy Maya, baka gusto mong subukan kung sino sa ating dalawa ang mabilis lumipad?” buong kayabangan ni Agila. Kaya naipasya niyang tanggapin ang hamon nito para maturuan niya ng leksyon. “Sige! Tinatanggap ko ang hamon mo. Kailan mo gustong magsimula tayo?” Natuwa ang Agila, hindi niya akalain na tatanggapin nito ang hamon niya. “Aba, nasa sa iyon ‘yan. Kung kailan mo gusto,” buong kayabangang sagot ni Agila. Napatingin ang Maya sa kalawakan. Nakita niyang nagdidilim ang kalangitan, natitiyak niyang ang kasunod niyon ay malakas sa pag-ulan. “Sige Agila, gusto kong umpisahan na natin ang karera ngayon na. Pero, para lalong maging masaya ang paligsahan natin ay kailangang bawat isa sa atin ay magdadala ng kahit anong bagay. Halimbawa ang dadalhin ko ay...
Isang pamilya ng daga ang nabubuhay sa takot dahil sa isang pusa. Isang araw ay nagtulungan sila upang talakayin ang mga posibleng paraan upang matalo ang pusa. Matapos ang maraming talakayan, isang batang daga ang nagmungkahi ng isang ideya.
“Bakit hindi tayo maglagay ng isang kampanilya sa leeg ng pusa upang dinig nating kung papalapit ito?”, sabi ng batang daga.
Pumalakpak at sumang-ayon ang lahat sa ideya maliban sa isang matandang daga.
Tanong ng matandang daga, “Sino ang maglalagay ng kampanilya sa leeg ng pusa?”
Natahimik ang lahat. Kahit maganda ang ideya ng batang daga ay wala sinuman sa kanila ang may lakas ng loob na lumapit sa pusa at maglagay ng kampanilya sa leeg nito!
Ang Aral ng Kuwento:
Madaling imungkahi ang mga solusyong imposibleng maipatupad. Ang pagkakaroon ng maraming mga ideya ay mabuti para sa paglutas ng problema, ngunit ang pagkakaroon ng mga ideya na gumagana at madaling ipatupad ay mas mahusay.
Comments
Post a Comment